تالیفیه

داستان های کوتاه و عبرت های بلند

تالیفیه

داستان های کوتاه و عبرت های بلند

تالیفیه

اینجا مطالبی را می آورم که نوعا نوشته خودم نیستند ولی به نظرم زیبا رسیدند وحیفم آمد شما را در خواندنش شریک نکنم امیدوارم لذت ببرید.

طبقه بندی موضوعی

عضوِ عشق

يكشنبه, ۱۴ خرداد ۱۳۹۶، ۰۶:۰۳ ق.ظ

دوست داشتن عضوی از بدن است. درست است که همه فوراً به فکر "قلب" می افتند ولی من می گویم که دوست داشتن، "دندان" آدم است دندان جلویی که هنگام لبخند برق می زند ...حالا تصور کنید روزی را که دوست داشتن آدم درد می‌کند! آرام و قرار را از آدم می‌گیرد! غذا ازگلویت پایین نمی‌رود ... شب‌ها را تا صبح به گریه می‌نشینی ...آن قدر مقاومت می‌کنی تا یک روز می‌بینی راهی نداری جز اینکه دندان "دوست داشتن" ات را بکشی و بیاندازی دور! حالا ... دندان دوست داشتن را که کشیده باشی، حالت خوب است، راحت می‌خوابی، راحت غذا می‌خوری و شب‌ها دیگر گریه‌ات نمی‌گیرد ولی ...همیشه جای خالی‌اش هست! حتی وقتی از ته دل می‌خندی ...


کتاب: طلایی کوچک

نویسنده: دیل کارنگی



  • سا قی

نظرات (۱۱)

چه تشبیه جالبی و چه عکس قشنگی:)
ممنونم
یاعلی
چ تشبیه جالبی همین طوره بازم جای خالیش معلومه حالا اگه دندون دیگه هم بزاری همون دندون قبلیت نیست،، دوست داشتنم همین جوره

التماس دعا
طاعات و عبادات قبول
یاعلی

والبته سلام
عجب ناشنیده هایی دارد این چناب دیل کارنگی!
  • میثم علی زلفی
  • ....
    خوب بود
    آدما چرا خودشونو زجر می دن
    آدم تا می تونه دوست داشته باشه
    ولو معشوق مجسمی روبروش نباشه
    والاع
    :)
  • ....جلیس العقل ....
  • سکوت معنا دار اختیار می کنم
    تشبیه جالبی بود...
    واقعا توصیف درستیه
  • قاسم صفایی نژاد
  • چقدر خوب بود این پست
    داشتن این دردسخته ولی ازهمه سخترداشتن جای خالیشه دردرومیکشی وتموم میشه جای خالیش باهیچ چیزی جزاصلش پرنمیشه زیبابود
    چ دید خوبی:)
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    تجدید کد امنیتی