تالیفیه

داستان های کوتاه و عبرت های بلند

تالیفیه

داستان های کوتاه و عبرت های بلند

تالیفیه

اینجا مطالبی را می آورم که نوعا نوشته خودم نیستند ولی به نظرم زیبا رسیدند وحیفم آمد شما را در خواندنش شریک نکنم امیدوارم لذت ببرید.

طبقه بندی موضوعی

شبی با زنی دیگر

چهارشنبه, ۱۰ شهریور ۱۳۹۵، ۰۹:۲۶ ب.ظ

همسرم اجازه داد یک شب را با زن دیگری باشم

او میگفت که پس از سالها زندگی مشترک، همسرم از من خواست که با زن دیگری برای شام و سینما بیرون بروم. زنم گفت که مرا دوست دارد، ولی مطمئن است که این زن هم مرا دوست دارد و از بیرون رفتن با من لذت خواهد برد.

زن دیگری که همسرم از من میخواست که با او بیرون بروم مادرم بود که ۱۹ سال پیش بیوه شده بود ولی مشغله های زندگی و داشتن ۳ بچه باعث شده بود که من فقط در موارد اتفاقی و نامنظم به او سر بزنم.

آن شب به او زنگ زدم تا برای سینما و شام بیرون برویم. مادرم با نگرانی پرسید که مگر چه شده؟ او از آن دسته افرادی بود که یک تماس تلفنی شبانه و یا یک دعوت غیرمنتظره را نشانه یک خبر بد میدانست. به او گفتم: بنظرم رسید بسیار دلپذیر خواهد بود که اگر ما امشب را با هم باشیم. او پس از کمی تامل گفت که او نیز از این ایده لذت خواهد برد.


آن جمعه پس از کار وقتی برای بردنش میرفتم کمی عصبی بودم. وقتی رسیدم دیدم که او هم کمی عصبی بود کتش را پوشیده بود و جلوی درب ایستاده بود، موهایش را جمع کرده بود و لباسی را پوشیده بود که در آخرین جشن سالگرد ازدواجش پوشیده بود. با چهره ای روشن همچون فرشتگان به من لبخند زد. وقتی سوار ماشین میشد گفت که به دوستانش گفته امشب با پسرم برای گردش بیرون میروم و آنها خیلی تحت تاثیر قرار گرفته اند.


ما به رستورانی رفتیم که هر چند لوکس نبود ولی بسیار راحت و دنج بود. دستم را چنان گرفته بود که گوئی همسر رئیس جمهور بود. پس از اینکه نشستیم به خواندن منوی رستوران مشغول شدم. هنگام خواندن از بالای منو نگاهی به چهره مادرم انداختم و دیدم با لبخندی حاکی از یاد آوری خاطرات گذشته به من نگاه میکند، به من گفت یادش می آید که وقتی من کوچک بودم و با هم به رستوران میرفتیم او بود که منوی رستوران را میخواند.


من هم در پاسخ گفتم که حالا وقتش رسده که تو استراحت کنی و بگذاری که من این لطف را در حق تو بکنم. هنگام صرف شام گپ وگفتی صمیمانه داشتیم، هیچ چیز غیر عادی بین ما رد و بدل نشد بلکه صحبتها پیرامون وقایع جاری بود و آنقدرحرف زدیم که سینما را از دست دادیم…


وقتی او را به خانه رساندم گفت که باز هم با من بیرون خواهد رفت به شرط اینکه او مرا دعوت کند و من هم قبول کردم. وقتی به خانه برگشتم همسرم از من پرسید که آیا شام بیرون با مادرم خوش گذشت؟ من هم در جواب گفتم خیلی بیشتر از آنچه که میتوانستم تصور کنم.

چند روز بعد مادرم در اثر یک حمله قلبی شدید درگذشت و همه چیز بسیار سریعتر از آن واقع شد که بتوانم کاری کنم.

کمی بعد پاکتی حاوی کپی رسیدی از رستورانی که با مادرم در آن شب در آنجا غذا خوردیم بدستم رسید. یادداشتی هم بدین مضمون بدان الصاق شده بود: نمیدانم که آیا در آنجا خواهم بود یا نه ولی هزینه را برای ۲ نفر پرداخت کرده ام یکی برای تو و یکی برای همسرت. و تو هرگز نخواهی فهمید که آنشب برای من چه مفهومی داشته است، دوستت دارم پسرم.

و در آن هنگام بود که دریافتم چقدر اهمیت دارد که بموقع به عزیزانمان بگوئیم که دوستشان داریم و زمانی که شایسته آنهاست به آنها اختصاص دهیم.

نظرات (۱۴)

سلام بیا تا حرف نو بشنوی و به موقع دوستت دارم رو بگی!
خیلی این داستان زیبا و جالبه.
ممنونم
یاعلی
حرف قشنگ زدن کار سختی نیست!
ولی وقت پای عمل میرسه اصلا حالیمون نیس
  • انــــــ ـار
  • کاش همه ی زن ها به همسرانشون اجازه بدن که چنین کاری کنند!
    کاش زوددیرنشود همین فقط دوس داشتن ها نیس این داستان تونظرم فقط دوس داشتن هانبود
    آدمیزاد وقتی عزیزی رو از دست میده ... تازه میفهمه که ای کاش وقت بیشتری براش میذاشته ... لازمم نبوده که حتما اتفاق بزرگ و عجیبی بیفته تا لذت بخش باشه ... نمیدونم ماها چرا همیشه دنبال معجزه ایم و تمام عمرمون رو برای یه چیز بزرگتر تلف میکنیم غافل از اینکه ....
    جالب بود و زیبا
    سلام
    تشکر
    البته می شد سه نفره بروند؛ با مادر و همسر با هم...
  • میثم علی زلفی
  • بسیار تاثیر گذار بود
  • د‌ل‌باخته ..
  • ان الانسان لفی خسر...
    +++
    جالب بود...

    ولی چرا همسر این آقا، مادر شوهرش را همراهی نکرده است...؟
  • حامد عبدالهی
  • دقیقا به جمله آخر اعتقاد دارم
    زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید
    ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود؟

    و ما چقدر عجیب چشمامون رو بر درد همدیگه و عزیزترین عزیزانمون بستیم و کاری نمیکنیم
    شرم بر ما...
    حالا وقتش رسده که
    حالا وقتش رسیده که ، اصلاح کن


    امشب با این بلاگ سر می کنم
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    تجدید کد امنیتی